روزشمار سفر دنیایی من با خدای مهربونم

هرچه می روم .............نمی رسم ..... گاهی با خود فکر می کنم .......... نکند من باشم........... کلاغ آخر قصه ها.............. . . . بعد دلم به تو گرم می شود ..... که خدای منی و بزرگ. و ناامیدی به درگاهت از بزرگترین گناهان ......... پس باز هم می روم.............می روم .................تا آنجا ......تا آن لحظه که ......................ب ر س م ................. یاریم فرما ای امید بخش دلهای غمگین..............

این آخرین پستمه که از این وبلاگ می نویسم ............. خداحافظ دنیای کوچک مجازی من و خدای مهربونم................ نوشتن خوبه .......این نظر شخصی منه ..........و بعضی وقتای دلتنگی خوندن خاطرات - افکار - حال و هوای دل و خلاصه اینکه مرورروزهای گذشته به آدم احساس خوبی میده................. رفتن از این وبلاگ و ننوشتن توی اون معنیشاین نیست که قصه تلاش من برای عبور از بدیها تموم شده ...............نه .................فقط می خوام حال و هوامو یه جا و منسجم فقط توی یه وبم بنویسم........... اما شاید یه روزی برای مرور گذشته بازم به این خونه م سر بزنم ................. امیدوارم اون روزی که دوباره به اینجا سر بزنم و ...حتی ......

...

ثانیه ها ...دقیقه ها ...ساعت ها...روزها....شب ها ...ماه ها و سال ها می گذرن.... به سرعت چشم بر هم زدنی...حال و هواها عوض میشن ...آرزوها عوضمیشن...آدم ها عوض میشن...من هم عوض میشم...اما فقط یه چیز عوض نمیشه و همیشه همونی هست که بوده و هست و خواهد بود....و ...اون تو هستی ماندنی ترین چیزدنیا...تو هستی دوست داشتنی ترین چیز دنیا...تو هستی خواستنی ترین چیز دنیا....من در حال رفتنم و تو همیشه هستی ....من چه برم یا بمونم....همیشه با من بمون خدای من .......