روزشمار سفر دنیایی من با خدای مهربونم

حرف مردم .... مانند موج دریاست .... اگر در مقابلش بایستی خسته ات میکند ! و اگر با آن همراهی کنی غرقت می کند ! یادت باشد قرار نیست همه آدمها تو را درک کنند ! آن ها می توانند نظر بدهند ... و .. تو کاملاٌ حق داری آن را نادیده بگیری !...

هرچه می روم .............نمی رسم ..... گاهی با خود فکر می کنم .......... نکند من باشم........... کلاغ آخر قصه ها.............. . . . بعد دلم به تو گرم می شود ..... که خدای منی و بزرگ. و ناامیدی به درگاهت از بزرگترین گناهان ......... پس باز هم می روم.............می روم .................تا آنجا ......تا آن لحظه که ......................ب ر س م ................. یاریم فرما ای امید بخش دلهای غمگین..............

...